Wennen aan minder ruimte

In ons huidige huis hebben we aan ruimte geen gebrek. Onze woonkamer is 10 meter lang en zo’n 4 meter breed. We hebben twee kleine slaapkamers, een ruime badkamer, een apart toilet, een keuken en een gang. Helemaal niks tiny’s aan dus. Alleen al de woonkamer is 2x zo groot als het vloeroppervlak van ons tiny house. Toch proberen we ook hier alvast te wennen aan minder ruimte.

Het begon eigenlijk noodgedwongen: door een flinke lekkage in de slaapkamer konden we daar een tijdje niet meer slapen. We verplaatsten de boxsprings naar de woonkamer en sliepen eerst ruim twee weken op geleende luchtbedden tot ons nieuwe matras bezorgd was. We besloten al vrij snel om niet meer terug te gaan naar de slaapkamer. We hadden al bedacht dat we in de aanloop naar de verhuizing naar het tiny house op een steeds kleiner oppervlak wilden gaan leven. En dit was een prima gelegenheid om dat voornemen uit te voeren. Sinds een paar maanden slapen we dus op de plek waar eerst onze eettafel stond. Die staat nu op de plek waar twee boekenkasten stonden. En waar die kasten zijn gebleven? Die hebben we het huis al uitgewerkt.

Doordat we al een jaar bezig zijn met ontspullen, begint het huis nu echt leger te worden. Niet alleen is het resultaat zichtbaar in de kasten, maar doordat we vier kasten daadwerkelijk de deur uit konden doen hebben we onder andere meer ruimte in de woonkamer. Daardoor was het geen enkel probleem om het bed in de woonkamer te zetten en de eettafel een andere plek te geven. Wat trouwens ook grappig is: nu de tafel op een andere plek staat, gebruiken we deze nu eindelijk écht waarvoor de tafel bedoeld is: om aan te eten. Eten deden we daarvoor altijd op de bank en alleen met gasten ‘dineerden’ we aan tafel. Ik gebruikte een klein deel van de eettafel om aan te werken, maar het grootste deel van de tafel stond er alleen voor de sier. Nu de tafel middenin de kamer staat, eten we er elke avond aan, zonder ons dat speciaal voor te nemen. Het voelt nu logisch, terwijl het eerder echt een ding was om aan tafel te gaan eten. En dat door de tafel alleen maar te verplaatsen!

Een zitbank hebben we trouwens ook al maanden niet meer. Eén van de katten had wat stress en uitte dat door op de bank te plassen. Ondanks goed reinigen en een speciale spray stonk de bank nog steeds en het was niet fijn om erop te zitten. En al helemaal niet om visite te ontvangen. De bank is dus naar de stort gegaan, helaas 😦 Nu hebben we alleen nog een loveseat waar we precies met z’n tweetjes op passen. Iets té tiny hoor, haha, in ons tiny house zullen we een ruimere zithoek hebben! Maar voor nu is het prima te doen. Het heeft geen zin meer om een andere bank te regelen. En de visite kan op één van de eetkamerstoelen zitten, dus aan zitplekken geen gebrek.

Zo leven we stapje voor stapje alvast wat kleiner, met minder spullen. Het is natuurlijk niet te vergelijken met ons huisje straks, maar het geeft wel een goed gevoel om er nu al bewust mee bezig te zijn. We merken dat wanneer je de ruimte hebt, je deze automatisch opvult. Met spullen, door dingen ruimer neer te zetten. Iets staat ergens, omdat het kan. Niet omdat je het per se vaak gebruikt of het écht nodig hebt. Ook na het ontspullen van heel veel dingen en het wegdoen van meubels, hebben we nog steeds een overvloed aan spullen. Een groot deel daarvan gaat naar een nieuwe eigenaar. En datgene wat we écht nodig hebben, dat past vast en zeker in een tiny house 🙂 Daar hebben we inmiddels het volste vertrouwen in!

Advertenties

2 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s